Meditatie

Droogte
De dorre vlakten der woestijnen zal zich verblijden, de droge steppe zal juichen….  (Jesaja 35: 1-10).

Het weerbericht zat er deze zomer niet vaak naast. De voorspelling was vaak identiek aan de vorige dag: zonnig en droog weer. En inderdaad, week in week uit maakte de zon het gras geel en de rivieren en meren een lage waterstand. De droogte in de natuur kan verwijzen naar droogte in het leven. De ziel kan dorstig zijn.
Als de profeet Jesaja over de droogte spreekt, verwijst die droogte bij hem  naar afwezigheid van vreugde, naar somberheid. Deze vreugdeloosheid wordt veroorzaakt doordat een begaanbare weg naar de toekomst ontbreekt. De dag van vandaag als een schakel naar de dag van morgen is leeg en loos. De profeet spreekt over gloeiend heet zand, waarover je niet kan lopen. Over een wilde leeuw die de weg verspert. Er zijn jakhalzen en er is eindeloze droogte.
Kommer en kwel wordt gedeeld, geen enkel woord van bemoediging.  Wie bewijzen zoekt voor hopeloosheid, vindt die wel. De krant, het journaal, of internet kunnen ons genoeg negatieve gedachten geven.  De profeet Jesaja echter gaat spreken over woorden van bevrijding en verlossing. Hij spreekt over het vrijkopen van mensen. Als mensen zijn vrij gekocht, vatten ze weer moed en vinden vreugde omdat een begaanbare weg zich aandient. Jesaja spreekt woorden van hoop. Zijn woorden zijn als helder en zuiver dorstlessend water, dat blij maakt. Hoe zal dat water voor ons beschikbaar zijn? Als we blijven zoeken, zullen we zeker zulk water vinden. Drinkt van dit water, zegt Jezus, en je zal zelf een bron van helder water worden voor anderen. De volgende woorden vond ik als gedicht.
Dorst van gemis, droogte alom, ik dorst van verlangen, wie komt mij bevrijden?  Dan smelt mijn hart van tranen, de stroom bevloeit mijn dorre grond. Ik sla mijn blinde ogen op en zie: een zee van bloemen, het groen aan de bomen, een naaste, mensen om mij heen.
Mijn oor is niet langer doof, vangt de roep van de liefde.
Mijn voet niet meer verlamd, snelt je tegemoet over de weg die door wijsheid is uitgesleten. Omzoomd door riet en biezen, verlies ik mij in wat ik hoor en zie en drinken mag. Ik vergeet mijn zorgen.

Ds. Jak Verwaal